dinsdag 27 oktober 2015

Platenzaakstickers #211





Radio Westrik
Oegstgeest - Leiden

Op label (voor en achter), Harry Belafonte, 7", Mary's Boy Child, RCA 45-RCA 1022 (Verenigd Koninkrijk, 1958)

Om Leiden weer enigszins op de platenzaakstickerkaart te zetten, na nummer 210 (de eerste sticker uit die plaats) nog een sticker uit Leiden (en Oegstgeest) er achteraan. Een typisch voorbeeld van bestickering uit de tijd dat de fotohoes nog geen gemeengoed was. Bestickering van het label bood de platenhandelaar de enige zekerheid dat hij van een deugniet niet een niet bij hem gekochte single retour kreeg in een wel bestickerd hoesje. Westrik neemt zelfs geen enkel risico en voorziet zowel de a- als de b-kant van een sticker!

De firma Westrik gaat op chic op de sticker: een gouden belettering op een groene achtergrond, waarbij de naam van de winkel in cursief is en de vestigingsplaatsen in kapitalen. Een advertentie uit het Leidsch Dagblad van 21 november 1962 leert dat Radio Westrik in Leiden aan de Diefsteeg 17 en in Oegstgeest aan de Geversstraat 39 zit.


De afbeelding maakt ook direct duidelijk, zo de naam dat al niet deed, dat we hier te maken hebben met een firma in audio- (en later video-) apparatuur die daarnaast ook vinyl verkocht. Dat laatste is treffend vormgegeven rondom de o van radio. Wellicht had van de antenne nog een pickuparm gemaakt kunnen worden. 

Nog mooier is de reclame bovenop de bedrijfsauto, die ik op een website over bedrijven in Oegstgeest van Wim Hoogerdijk tegen kwam.








De LP is prachtig tussen de televisie en de radio ingeklemd! Op dezelfde website staat een foto van het interieur van de audio- en videoafdeling van de winkel in 1964.



Dat single- of lp-presentaties niet iets recents zijn, maar bij Westrik al in de jaren 60 gebruikt werd om klanten te lokken, bewijst een artikel in de jeugdrubriek van de Leidse Courant van 19 februari 1966.


Het artikel verhaalt van de presentatie van de enige single van The Demons, Big Bamboo b/w Anymore, de week daarvoor. 'Bij Radio Westrik aan de Oegstgeestse Geversstraat stonden ze achter de toonbank van de afdeling "lichte muziek", om het eerste plaatje, dat die afgelopen week net van de persen kwam,  aan de jongen of meisje te brengen'. Onder de leden van de band bevond zich, tweede van links, Gerard Spong op drums.

Het filiaal in Leiden legde als eerste het loodje waarna de firma zich in Oegstgeest steeds meer ging richten op verkoop en verhuur van professionele beeld-, geluid en lichtinstallaties. Eind 1985 wordt de afdeling 'radio-tv-huiskamerapparatuur' overgedragen aan de firma Sound & Vision (what's in a name?). Die blijft op Geversstraat 39 zitten, terwijl Radio Westrik als Westrik multi sound in het belendende pand op nummer 41 verder gaat.

En daar zitten ze volgens Google streetview nog steeds, zoals onderstaande foto laat zien. Sound & Vision heeft inmiddels plaatsgemaakt voor een tweedehands kledingzaak.


vrijdag 23 oktober 2015

Platenzaakstickers #210

Nic. de Tombe
Pieterskerkchoorsteeg 11
Leiden
Telefoon 22184
Giro 180874

Op achterzijde hoes, Georges Moustaki, LP, Georges Moustaki, Polydor 184 350 (Duitsland, 1969)

Bijna onvoorstelbaar, maar dit is pas de eerste sticker van een platenzaak in Leiden in dit blog. Een gangbare sticker uit de tijd dat de koper nog geen mint conditie hoes nastreefde. Een medewerker van muziekwinkel Nic. de Tombe gebruikte plakband om de platenzaaksticker op de achterzijde van de hoes te bevestigen, verwijderen kan fatale gevolgen hebben voor de conditie van de hoes! Onder aan de sticker de bekende kartelrand waarlangs bij verkoop de bestelgegevens van de plaat werden afgescheurd zodat een nieuw exemplaar besteld kon worden. Het is me nog steeds onduidelijk wat de functie van het vermelde gironummer is: giften van tevreden klanten?
De firma De Tombe heeft er net iets meer werk van gemaakt dan nodig door het toevoegen van de muzieknoot met in het vlaggetje een vinyl lp verwerkt.We hebben hier te maken met een platenspeciaalzaak zoals uit onderstaande blijkt.

De Tombe was behalve in de Pieterskerkchoorsteeg, ook gevestigd aan de Haarlemmerstraat, zo is te lezen in een post op het blog Jeugdsentimenten onder het lemma De Platenzaak. De winkel was daar gevestigd in twee panden, waarbij een deel gereserveerd was voor de oudere luisteraar en een voor de jeugd. In het midden was een ruimte met draaitafels om platen te beluisteren. Een andere blog maakt melding van een vesting in de Diefsteeg. Aangezien die steeg parallel aan de Pieterskerkchoorsteeg ligt, berust dit waarschijnlijk op een vergissing van de tweede bron. Er is ook geen verder bewijs dat Nic. de Tombe aan de Haarlemmerstraat zat. Een advertentie in het Leidsch Dagblad van 21 december 1979 vermeldt als adres voor de kaartverkoop van een concert van Mr. Ackerbilk ook nog de Pieterskerkchoorsteeg. Het zou kunnen dat de winkel een groter filiaal net iets buiten het centrum opende in de hoogtijdagen van de platenverkoop. Zeker is in ieder geval dat de winkel nog in september 1990 bestond, getuige een advertentie in de Leidse Courant van de 27e van die maand om mensen te verleiden een cd met korting te kopen. Hieronder een deel van de advertentie (helaas zonder adres).


De mooiste kado's vind je in de platenzaak! Een van de laatste stuiptrekkingen van de sector om te overleven. De Tombe was waarschijnlijk een van de slachtoffers van de neergang op de geluidsdragersmarkt in de jaren negentig.

De afgebeelde sticker is afkomstig uit de vinylcollectie van Alfred Blaak.

Een week later kwam ik op de boekenmarkt op het Spui in Amsterdam nog een variant van de sticker tegen.





Nic. de Tombe
Lange Pieterskerkkoorsteeg 11
Leiden, tel. 22184, postrek. 1880874

Op achterzijde hoes, Mary O'Hara, EP, Songs of Erin no. 3, Beltone IEP 59 (Verenigd Koninkrijk, 1959?)

Hier is sprake van een voorganger van de blauwe sticker, toen de Pieterskerkchoorsteeg nog de Lange Pieterskerkkoorsteeg was en een rekening bij de giro nog postrekening werd genoemd. De rol met plakblad werd ook toen al gebruikt om de sticker aan de hoes te hechten.

TOEVOEGING 8 DECEMBER 2015

Bjorn Graafland van Concerto stuurde me deze gele variant van de bovenste sticker.

Op achterzijde hoes, Pramod Kumar, LP, Le Sitar Indien, Le Langage Du Raga, Arion
ARN 34207 (Frankrijk, 1973)
 

woensdag 14 oktober 2015

Platenzaakstickers #209





Elektronicahuis Peeters
Molenstraat 142 (hoek Besterdring)
Tilburg
Tel. 420397

Op achterzijde hoes, Woody Shaw, LP, Night Music, Elektra Musician 96-0299-1 (Europa, 1983)

Terwijl via de vloer een elektrische schok het huis in schiet, valt via de schoorsteen een muzieknoot binnen. Duidelijker kan de combinatie elektrieke apparatuur met muziek niet verbeeld worden. Later in dit blog zal nog duidelijk worden dat deze sticker niet op zichzelf staat maar dat er een hele ontwikkeling aan vooraf is gegaan, als voorgaande stickers aan bod komen.

Waarschijnlijk is het Elektronicahuis ooit begonnen als een muziekinstrumentenwinkel, getuige de vermelding van de gebroeders Joop en Ad Peeters in een artikel in de Tilburgse Koerier. Daarin wordt melding gemaakt van de opening van het A. Peeters en Zonen Paviljoen in het Erfgoed Depot in het dorp Riel ten zuidwesten van Tilburg, waarvoor 20.000 kilo aan machines werd verplaatst van de Molenstraat naar het Depot. Peeters verkocht dus niet alleen muziekinstrumenten, maar fabriceerde ze ook ter plekke. Het zou me niks verbazen als het hier om blaasinstrumenten ging voor de lokale fanfare en harmonie of voor door Miles Davis, John Coltrane of Chet Baker beïnvloede addergebroed uit Tilburg en omgeving. Het is vervolgens een logische stap ook aanverwante opgenomen muziek te gaan verkopen, zoals de jazz lp waar bovengetoonde sticker op zat.

De winkel bestond in ieder geval nog in de jaren tachtig. Aangezien de heer Ad Peeters bij de opening van het paviljoen in 2013 81 was is hij pas vlak voor het millennium met pensioen gegaan, voor zover daar in het geval van een ambachtsman als Peeters sprake van kan zijn. Een artikel op de website van Klankwijzer bewijst dat Peeters inderdaad blaasinstrumenten maakte. En zoals te verwachten hield Peeters een bescheiden selectie gereedschap aan de Molenstraat achter om reparatiewerk aan bij hem gekochte instrumenten te verrichten. Maar wellicht was het zijn broer Joop, ook aanwezig bij de opening, die zich in de elektronica specialiseerde en ook handelde in vinyl. Nader speurwerk leert dat instrumentenmakerij Peeters gevestigd was op Molenstraat 140, dus naast het Elektronicahuis. Dus toch zijn broer Joop? Of was er nog meer familie in het spel?


Bovenstaande foto is een screenprint van Google maps. Rechts op de foto het hoekpand waar Elektronicahuis Peeters was gevestigd en daarnaast het pand met de gele stenen de muziekinstrumentenmakerij van Ad Peeters.

Ook deze speurtocht werd mogelijk gemaakt door Concertomedewerker Bjorn Graafland, die de stickers (ook onderstaande) leverde.

Er is ook nog een rode variant:

Op achterzijde hoes, Woody Shaw, LP, Master Of Art, Elektra Musician MUS K 52 402 (Duitsland, 1982)

Blijkbaar gespecialiseerd in Woody Shaw, het Electronicahuis in Tilburg, in 1982 dus nog met twee c's!

En met rondingen aan de bovenkant:

 Op achterzijde hoes, Eddie Daniels, LP, Memos From Paradise, GRP GR-1050 (Verenigde Staten, 1988)

dinsdag 6 oktober 2015

Platenzaakstickers #208





't Ultrafoonhuis
Lagen Poten 21b
Den Haag
Platen worden niet geruild

Op achterzijde hoes, Gilbert Bécaud, 7", Toi L'oiseau, Le Voix De Son Maître 7 EGF 195 (Frankrijk, 1956)

Een sobere sticker met niet meer dan de hoognodige informatie: naam van de winkel, adres en de mededeling dat je beter goed nadacht over wat je kocht, want ruilen behoorde niet tot de mogelijkheden. Ook hier het inmiddels bekende winkelinventarisatiesysteem herkenbaar aan het kartelrandje onderaan de sticker, waar de gegevens van de verkochte plaat werden afgescheurd, zodat er een nieuwe besteld kon worden.
De geschiedenis van 't Ultrafoonhuis gaat nog verder terug dan 1956. In het verslag van de jaarvergadering van de Nederlandsche Filmliga van 1929 wordt de winkel al genoemd. De winkel stelde twee gramofoons ter beschikking van de Haagsche Filmliga. Alles wijst er op dat we hier van doen hebben met een audiowinkel, maar dan eentje die voor het hogere segment ging, getuige de naam Ultrafoon. Bij de apparatuur hoorde natuurlijk ook de geluidsdragers die 't Ultrafoonhuis ook verkocht. In april 1936 verhuisde de winkel van de Kneuterdijk naar de Lange Poten tegenover Hotel Centraal, zo staat de lezen in Het Vaderland van 4 april dat jaar. 'Achter een flinke etalage ligt een ruime winkel en daarachter een gehoorzaal met afzonderlijke boxen, waar men zelf de platen zijner keuze kan laten spelen', zo is er te lezen. De winkel komt ook ter sprake in een dissertatie van C. Wouters uit 1999 over de bestrijding van jazz en moderne amusementsmuziek in Duitsland en Nederland in de periode 1920-1945. Daar staat: 'Volgens een advertentie in De Jazzwereld van september 1940 beschikte het Haagse 'Ultrafoonhuis' nog over een grote collectie 'Jazz en Hott Jazz': 'Wij hebben het allernieuwste op voorraad H.M.V.; Columbia; Brunswick; Odeon; Parlophone; Decca'.
De beeldbank van het gemeentearchief Den Haag maakt duidelijk dat de winkel in 1979 in ieder geval niet meer bestond. Toen zat Boutique Purdey aan de Lange Poten 21-23-25. Momenteel is in het pand een winkel van Aurora Kontakt gevestigd. Ooit verkocht deze in verlichting gespecialiseerde winkel ook vinyl, getuige platenzaaksticker 110.

Het filiaal van Aurora Kontakt aan de Lange Poten 21