dinsdag 21 februari 2017

Platenzaakstickers #266

De plaat die U zoekt ligt bij
ASRA
Voor oog en oor
Karel Doormanstraat 165
Tel. 11.64.20
Rotterdam
Gespecialiseerd in Hi-Fi en Stereo Installaties

Op hoes, ZZ en de Maskers, 7", Greensleeves, Artone DR 25.242-1 (Nederland, 1964)
 
Na 'De plaat die ik zocht heb ik Simonis gekocht' een tweede zoekplakker uit Rotterdam. In tegenstelling tot het motto van Simonis, waar de koper reeds geslaagd is, is bij ASRA de zoektocht nog gaande en moet de koper de plaat en de winkel nog vinden. Het onderschrift 'voor oog en oor' doet vermoeden dat ASRA behalve de aangekondigde audioapparatuur ook televisietoestellen in het aanbod had, tenzij de stereo installaties ook een lust voor het oog waren. Het is in ieder geval een winkel waar het vinylaanbod groter was dan in de meeste radiowinkels, getuige de platenlabels die aan de rand van de sticker zijn afgedrukt: Artone, Polydor, Columbia, DGG, Archiv, Philips, Decca, Fontana, HMV en RCA. Daarmee waren de belangrijkste uit die tijd wel genoemd. Bij toeval zit de sticker die Robert Haagsma me stuurde op het eerstgenoemde label.
Het is helaas via internet niet te achterhalen waar de naam vandaan komt. Er is in Rotterdam nog een telecomwinkel met dezelfde naam en er was vroeger vloeibare meubel- en linoleumwas van het merk ASRA, maar ik zie de connectie niet. Aangezien het woord op zichzelf niets betekent, lijkt het hier om een afkorting te gaan, Audio Stereo Radio Apparatuur?
De winkel bevond zich midden in het centrum van Rotterdam, met Dankers, DiscoThiel en Rijken & De Lange om de hoek. ASRA zal vooral van de eerste twee concurrentie hebben ondervonden, wat er mogelijk toe geleid heeft dat de winkel sloot.




maandag 13 februari 2017

Platenzaakstickers #265

Muziekhuis Edison
Voorstraat 364
Telefoon 9952
Dordrecht

Op binnenzijde hoes, Toon Hermans, LP, Toon Hermans One Man Show 1961, His Master's Voice CLPH 105 (Nederland, 1961)

Eindelijk weer eens een sticker waarop wat meer staat dan alleen naam en adres van de winkel. Muziekhuis Edison (what's in a name?) sierde zijn sticker op met vijf lp's op de achtergrond. Mocht de naam nog niet duidelijk genoeg zijn over de handelswaar, dan wees de sticker daar wel op. De eigenaar van Edison moet een echte vinylliefhebber geweest zijn, aangezien hij de sticker aan de binnenzijde van hoes plakte. De koper hoefde niet voorzichtig de sticker van de voorzijde af te krabben om zonder beschadiging van de hoes de volle voor- of achterzijde te kunnen zien. Consequentie is dan wel dat de meeste kopers de sticker pas zien als ze de plaat willen draaien.

Deze derde sticker uit Dordrecht heeft een directe verbinding met de winkel van H. Broekhuysen (sticker 235). Die relatie is het adres. Opperde ik in de blog over Broekhuysen nog dat de winkel waarschijnlijk tot in de jaren zeventig heeft bestaan, niets is minder waar. De vergunning voor een verbouwing is waarschijnlijk voor de nieuwe eigenaar. Of ging Broekhuysen toch verder, maar dan onder een andere naam? Het internet geeft geen antwoord op die vraag, maar wellicht is er een Dordtse lezer van dit blog, die de oplossing in een reactie onderbrengt.

Alhoewel op de sticker duidelijk een vinylverwijzing is, lijkt de naam Muziekhuis er toch op te wijzen dat het aanbod bij Edison breder is dan de vertrouwde zwarte plakken.

Met dank aan Erwin van Delden die de plaat met sticker aan het Platenzaakstickerblog doneerde.


maandag 6 februari 2017

Platenzaakstickers #264

Firma W.K. van der Glas
Heerenveen
Telefoon 2652
Muziekinstrumenten
afd. Grammofoonplaten

Op achterzijde hoes, De Damrakkertjes, 7", Dikkertje Dap, Philips 314 012 RF (Nederland, 196?)

Simpeler kan het haast niet: blauwe belettering op een witte achtergrond. Zelfs de enige versiering, het kader, is hier weggelaten. Wel aanwezig is de traditionele kartelrand aan de onderkant. 

'Het was in 1918, dat de heer Willem Klazes van der Glas, de grootvader van één van de huidige eigenaren, zich aan de Eerste Herenwal vestigde als filiaalhouder van de firma Timmer, piano- en orgelhandel te Bolsward. In 1921 begon hij voor zichzelf en kocht in het centrum van Heerenveen het pand aan de Lindegracht 9. Eerst werden piano's en orgels verkocht en snel daarna ook blaasinstrumenten. In een later stadium kwamen ook langspeelplaten en hifiapparatuur in het assortiment.' Zo staat de lezen op de website van Van der Glas blaas- en slaginstrumenten.

Begin jaren vijftig begon de familie met het produceren van eigen 'trommen en signaalinstrumenten', inspelend op de opkomst van drumbands en tamboercorpsen na de Tweede Wereldoorlog. Dat deden onder een eigen merknaam Majestic.
De firma breidde gestaag uit en in 1973 heeft de heropende vestiging aan de Lindegracht een vloeroppervlakte van om en nabij de 200 m2. Daarvan zal slechts een percentage aan vinyl zijn gewijd.

Van der Glas aan de Lindegracht
 
Het familiebedrijf bestaat nog steeds en wordt gedreven door een kleinzoon van de oorspronkelijke eigenaar en zijn achterneef. Wie zich meer wil verdiepen in de geschiedenis van het bedrijf kan terecht op bovenstaande link waar het allemaal tot in detail beschreven is. Vinyl wordt alleen in de eerste alinea genoemd en zal inmiddels ook niet meer tot het assortiment behoren. Al zal menig bandje uit de omgeving Heerenveen een drumstel van Van der Glas in bezit hebben.

Met dank aan Evert Nijkamp die de sticker en bijbehorende informatie aanleverde.

maandag 30 januari 2017

Platenzaakstickers #263





Radio Minkema
Sneek
Kruizebroederstraat 69-71
Telefoon 05150-3104

Op hoes, ???

Een sticker toegestuurd door Pierre Gouweloos, helaas zonder gegevens over de plaat waar hij op zit (wellicht nog steeds). Mijn inschatting is dat hij uit de jaren vijftig dateert, gezien de opmaak: witte achtergrond met tekst in één kleur en een kader in dezelfde kleur er om heen.

De naam geeft al direct aan dat het hier om een elektronicawinkel gaat, waar behalve radio's ook ander audio- en visuele afspeelapparatuur werd verkocht. En daarnaast dus ook geluidsdragers.

Een speldje, aangeboden op Catawiki, levert het bewijs dat Radio Minkema ook televisietoestellen aan de Fries en Friezin bracht.

Op het weblog van Anske Smit komt de winkel van Minkema ook ter sprake. Ze vertelt over een ontmoeting met ene Tjerk in augustus 1966 in het centrum van Hindeloopen. Tjerk was op de fiets en had aan zijn stuur een tas van Minkema met daarin een LP van de Four Tops, Reach Out. Dat moet dan toch in 1967 geweest zijn, aangezien die plaat toen uitkwam. Tjerk was met de trein naar Sneek geweest om daar bij Minkema die plaat te kopen. Er is iets verderop in het blog sprake van Minkema Grammophoonplaten, wat er op zou wijzen dat Minkema of de hele winkel of een deel van het pand ingeruimd had voor vinyl.

Of er nog vinyl is te krijgen in Sneek, weet ik niet, maar in ieder geval niet meer bij Minkema. In het dubbelpand is momenteel een filiaal van Scapino gevestigd.

maandag 23 januari 2017

Platenzaakstickers #262





Krabbendam
Voor uw muziek
Radio Televisie
Gramofoonplaten
R'dam Nw Binnenw. 54

Op achterzijde hoes, The Pia Beck Trio, 10", Pia Beck at the Flying Dutchman, Philips P 13054 R (Nederland, 1955)

Een sticker zoals die vaker in dit blog voorkomt: witte belettering op een blauwe achtergrond, waarbij de naam in cursief en de rest van de informatie in schreefloze kapitalen. Het kartelrandje van de sticker is duidelijk zichtbaar aan de rechterkant.

Krabbendam begon in Amsterdam met een winkel aan de Ferdinand Bolstraat, zo is te lezen in het boek Outsiders door insiders. Er is dan ook een rechtstreekse link met de Amsterdamse beatband. De zoon van winkeleigenaar Krabbendam was Tom Krabbendam die in 1966 en 1967 deel uitmaakte van de Outsiders. Officieel speelde hij gitaar, maar bij menig optreden werd het volume van zijn gitaar op 0 gezet omdat hij nauwelijks kon spelen. Ter compensatie sprong hij hoger dan de andere bandleden en kon het meeste bier verstouwen. Hij werd dan ook vooral aan de band toegevoegd om de podiumact te versterken.
'Tom's vader, Willem Cornelus Harmanus Krabbendam, ooit chef van de montage-afdeling van Philips, is voor zich zelf begonnen met een radiogrammofoonwinkel in de Ferdinand Bolstraat 26. Hij breidt uit met een winkel in Rotterdam aan de Nieuwe Binnenweg 54 en verkoopt later de winkel in Amsterdam.' Zo staat in Outsiders door insiders.
De winkel in Amsterdam wordt waarschijnlijk ergens in de jaren vijftig overgenomen door Rendez Vous Records die zijn stickers in de beginperiode nog van de toevoeging v/h Krabbendam voorzag. Zoals de tekst op de sticker al aangeeft valt Krabbendam in het segment elektronicawinkels die naast afspeelapparatuur en radio en tv's ook vinyl verkochten.
Ook in Rotterdam was de winkel van Krabbendam geen lang leven beschoren. Op een sticker uit de tweede helft van de jaren zestig van (De plaat die ik zocht... heb ik bij) Simonis (gekocht), is de Nieuwe Binnenweg als filiaal aan de winkelketen toegevoegd. Mogelijk bleef Krabbendam nog aan om het filiaal te bestieren, zijn naam verdween hiermee wel definitief uit het gilde van platenwinkels.

Met dank aan Bjorn Graafland van Concerto die de sticker beschikbaar stelde.

maandag 16 januari 2017

Platenzaakstickers #261

Muziekinstrumenten
E.P. Bom
Zesstedenweg 46
Grootebroek - Tel. 02285-2144

Op hoes, Christian Anders, 7", Du Gehörst Zu Mir, Columbia 5C 006-28775 (Nederland, 1973)

Aan de doorgangsweg van Lutjebroek naar Bovenkarspel of andersom lag Muziekhandel E.P. Bom. Zoals de tekst op de sticker duidelijk maakt, was de winkel gespecialiseerd in muziekinstrumenten en verkocht daarnaast waarschijnlijk bladmuziek en dus ook vinyl. Het bedrijf verzorgde bovendien muzieklessen. Een handige combinatie, want zonder muziekinstrument valt er weinig les te geven en te nemen. Daarnaast was Grootebroek vast ook een fanfare of harmonie rijk.
Mijn indruk is dat vinyl geen grote plek innam bij E.P. Bom, maar toch genoeg om er een sticker voor te laten maken. Een specialisatie lag gezien de voorletters van de heer Bom voor de hand en had mogelijk tot expansie op vinylgebied kunnen leiden.
Alles wijst er op dat de firma Bom ergens in de jaren 80 het loodje legde. Er is nog een advertentie voor Yamaha piano's en orgels uit 1978 te vinden, maar verder levert ook het internet bitter weinig over deze Westfriese muziekhandel op.
Met dank aan Bjorn Graafland van het hoofdstedelijke Concerto die me de sticker stuurde.

dinsdag 10 januari 2017

Jaarlijst 2016





LP’s

1. David Bowie – Black Star
2. Heron Oblivion – Heron Oblivion
3. Black Mountain – IV
4. Toy – Clear Shot
5. Dinosaur Jr. – Give A Glimpse Of What Yer Not
6. Night Beats – Who Sold My Generation
7. William Bell – This Is Where I Live
8. The Rolling Stones – Blue & Lonesome
9. Rich Robinson – Flux
10. Morgan Delt – Phase Zero

Black Star van David Bowie was zonder enige twijfel de plaat die het afgelopen jaar de meeste indruk op mij maakte. Dat staat vanzelfsprekend niet los van zijn overlijden, twee dagen na het verschijnen van de lp. Bowie’s hele leven was een kunstwerk en dit was de voltooiing er van. Achteraf onbegrijpelijk dat geen enkele recensent dit in de teksten herkende. Heron Oblivion is een samenwerkingsverband van newfolkzangeres Meg Baird (Espers) en leden van spacerockband Comets on Fire. Een perfecte combinatie, die met enige regelmaat heerlijk ontspoort. De vierde van Black Mountain biedt weinig verrassingen, maar levert weer een aantal prachtige riffs op. Clear Shot is de derde lp van Toy en wellicht de meest toegankelijke tot nu toe. De synthesizers zijn prominenter aanwezig, maar overheersen geen moment. J. Mascis, Lou Barlow en Murph zijn weer herenigd en leveren een ouderwets heerlijke Dinosaur Jr. plaat af, die de concurrentie met de platen uit de beginperiode moeiteloos aan kan. De derde van Night Beats bevat aanmerkelijk meer variatie dan zijn voorgangers, die uitsluitend recht toe recht aan sixties garagerock bevatten. Er is zelfs een saxofoon te horen. William Bell beleefde zijn hoogtijdagen eind jaren zestig, begin jaren zeventig op het Staxlabel. Zijn productiviteit ligt sinds 1977 op een laag peil en wat er verscheen bevat weinig bijzonders, maar met This Is Where I Live heeft hij de soulplaat van het jaar gemaakt: prachtige teksten en een ouderwetse soulvolle begeleiding. Ook de Stones maakten voor het eerst sinds lange tijd weer eens een beluisterenswaardige lp. Een heel goede beslissing om het voor de verandering eens tot covers van hun oerbronnen te beperken in plaats van nieuwe eigen nummers. Het speelplezier spat er vanaf en Jagger laat nog maar eens horen dat hij op mondharmonica een aardig partijtje meeblaast. Na het uiteenvallen van de Black Crowes zijn de broertjes Robinson beiden vrij actief. Waar Chris inmiddels vervallen is tot steeds vrijblijvendere jamsessies à la The Greatful Dead, maakt broer Rich de meeste progressie. Hij is steeds beter bij stem geworden en levert ook compositorisch steeds mooiere pareltjes af. De afsluiter van 2016 is de tweede van Morgan Delt, het betere psychedelische westcoastwerk in het verlengde van Curt Boetcher en aanverwanten.

Reissues

The Sound of Imker – Train of Doomsday (7”) (Milkcow Records) 
Various Artists – Space Echo: The Mystery Behind The Cosmic Sound Of Cabo Verde Finally Revealed! (Analog Africa) 
Sandy Denny – I’ve Always Kept a Unicorn: The Acoustic Sandy Denny (Island)

Eindelijk had ik hem dit jaar te pakken, de enige single die de Asser formatie Sound of Imker ooit maakte en dan ook nog een betere versie dan de vorige reissue. Dat alles met dank aan het Drentse Milkcow Records. Het Duitse label Analog Africa levert ieder jaar weer een aantal kunstwerkjes af op vinyl voor een uitermate schappelijke prijs. Vooral Space Echo is een aanrader. Het verhaal er achter is dat er begin jaren zeventig een containerschip vanuit New York naar Zuid-Amerika vertrok met aan boord de meest geavanceerde electronische keyboards en synthesizers voor een beurs aldaar. Niet lang na vertrek verdween het schip van de radar om nooit meer getraceerd te worden. Enige tijd later spoelde er op Kaap Verdië een container vol electronica aan. De gevolgen zijn op deze dubbel lp te beluisteren. Island verzamelde voor het eerst uitsluitend acoustische uitvoeringen van solo- en Fairport Conventionnummers van Sandy Denny, een must have voor de liefhebber en dat ben ik.

Concerten

Neil Young & Promise of the Real, 9 juli, Ziggo Dome, Amsterdam
Drivin’ n’ Cryin’, 29 oktober, Q Factory, Amsterdam
Tinariwen, 13 juli, Paradiso, Amsterdam
Kid Congo & the Pink Monkey Birds, 6 juli, Oedipus Brouwerij, Amsterdam

Na het vorige concert van Neil Young, toen nog met Crazy Horse, in de Ziggo Dome had ik me voorgenomen nooit meer een stap in deze zaal te zetten. Toch liet ik me weer overhalen naar Dinosaur Sr. te gaan, deze keer met een band rond twee zonen van Willie Nelson. Hoe dichter het bij kwam hoe minder zin ik er in kreeg. Dat kon dus alleen maar meevallen en dat deed het niet te weinig. Young speelde nummers uit zijn gehele carrière. Nooit gedacht dat ik Revolution Blues, Don’t Be Denied en Razor Love nog eens live zou horen van de meester zelve en dan ook nog in prachtige versies.
Een nog grotere verrassing, voor zover mogelijk, waren Kevn Kinney en companen in Q Factory. De heren zijn inmiddels een dagje ouder en Kinney leek een paar jaar geleden hard op weg naar een uitsluitend zittend bestaan. Niets van dit alles op 29 oktober. De ene na de andere prachtige vertolking, met als absoluut hoogtepunt het van Kinney’s soloplaat Broken Hearts and Auto Parts afkomstige A Good Country Mile. Een meester songsmid, zo bewees hij eens te meer. Juli was live een topmaand in 2016. Binnen een week drie van de beste concerten. Behalve Neil Young ook de Malinese Sahararockers van Tinariwen, die de grote zaal van Paradiso plat speelden, en Kid Congo, ooit guitarist bij The Bad Seeds, The Gun Club en The Cramps en inmiddels al een paar jaar met zijn eigen Pink Monkey Birds op pad. 2016, muzikaal een ‘very good year’.