dinsdag 19 september 2017

Platenzaakstickers #288

Earwax
... Milwaukee Chicago 722-4019
Buy/Sell/Trade

Op voorzijde hoes, Uncle Tupelo, 7", I Got Drunk, Rockville Records ROCK6055-7 (Verenigde Staten, 1990)

Eindelijk een sticker van een platenzaak uit de Verenigde Staten, dankzij Jan Vollaard, die me de afbeelding van deze gemaltraiteerde sticker toestuurde. Ik heb het vermoeden dat Jan diverse pogingen heeft ondernomen om de sticker van het hoesje te verwijderen.

De sticker houdt het midden tussen een winkel- en een prijssticker. In tegenstelling tot de meeste prijsstickers is meer dan alleen de naam van de winkel vermeld. Ten tijde dat de single te koop werd aangeboden waren er nog twee filialen. Het filiaal op 2192 S 60th St in Milwaukee, Wisconsin is inmiddels gesloten. De winkel was gespecialiseerd in punk en metal op cd en vinyl en verkocht daarnaast ook t-shirts, tijdschriften en aanverwante artikelen. Zoals de sticker al aangeeft kon je er terecht om platen te kopen, te verkopen of te ruilen. Mogelijk was er nog een derde filiaal in Madison, Wisconsin. Daar zit een winkel met dezelfde naam en hetzelfde aanbod, getuige de website. Het kan ook zijn dat het filiaal in Wisconsin verhuisd is van Milwaukee naar Madison. De winkel in Madison dateert van 1996, zo is op de site te zien en heeft bovendien een eigen facebookpagina. Van een filiaal in het iets zuidelijker gelegen Chicago, Illinois is daar nergens sprake. Het zou kunnen zijn dat ook dit filiaal inmiddels is gesloten en dat de eigenaar zich geconcentreerd heeft op een filiaal in Madison.

Op Yelp is nog wel informatie over het Ear Wax Café in Chicago te vinden, daar is te lezen dat de winkel aan 1561 N Milwaukee Ave (toeval bestaat niet!) Chicago inderdaad gesloten is. Wel is er nog een foto van een reclamebord van de winkel terug te vinden.



dinsdag 12 september 2017

Platenzaakstickers #287

"Kareltje"
Twijnstraat 16
Utrecht
315583

Op achterzijde hoes, Patrick Cowley, LP, Megatron Man, Megatone Records R1001 (Verenigde Staten, 1981)

Deze sticker werd me vrijwel gelijktijdig toegestuurd door Pierre Gouweloos en Edgar Kruize. Een sticker waar ik dus niet omheen kan en bovendien van een platenzaak met een wel erg aparte naam. Opvallend zijn de aanhalingstekens, wat er op zou duiden dat we hier met een bijnaam te maken hebben. Iedereen noemde hem Kareltje, vandaar dat hij zijn winkel ook maar zo genoemd heeft. Eigenlijk heette hij Flip Reykers.
Zoals te verwachten is, wordt de winkel genoemd op het overzicht van Plaatzaken in Utrecht. Daar is te lezen dat het hier gaat om een importzaak, begonnen eind jaren zeventig en rond 2000 overgegaan in Rhythm Import. De winkel is op een gegeven moment verhuisd naar Mariaplaats 5. Er is zelfs een facebookpagina aan de winkel gewijd. Kareltje 'was één van de meest vooruitstrevende platenwinkels van Nederland. Dat kwam niet in de laatste plaats door het feit dat ze disco 12 inches importeerden vanuit USA en UK', zo is daar te lezen. Dat blijkt ook uit de plaat waar de sticker op zit. Die bevat het nummer Menergy, dat niet op de reguliere versies van de plaat te vinden is.

Getuige de foto van de winkel op de facebookpagina, is hier inderdaad sprake van een gerenommeerde platenzaak, gevestigd in een statig pand in het hart van Utrecht.


De oorspronkelijke sticker moest al snel wijken voor een nieuwe, die de winkel meer smoel gaf en ook op slipmats was afgedrukt. Waarschijnlijk is die er ter gelegenheid van het nieuwe onderkomen aan de Mariaplaats gekomen. Op deze sticker is duidelijker weergegeven wat de specialiteit van Kareltje was.

Er zelfs nog een internetwinkel die platen in de geest van Kareltje te koop aanbiedt en een korte beschrijving van de winkel geeft. Wie een t-shirt, polo, tas of slipmat met een opdruk van bovenstaande sticker wil, kan daar ook terecht. Met de opbrengsten wordt een boek over dance in Nederland gefinancierd, waarin ook Kareltje vast aan bod komt.

dinsdag 5 september 2017

Platenzaakstickers #286

Hymnophon
Het huis der muziekvrienden
Damstraat 1
Amsterdam C.
Tel. 49630

Op achterzijde hoes, Glenn Miller and his Orchestra, LP, Juke Box Saturday Night, RCA L21068 (Verenigde Staten, 1954)

Net als de Pathéphone (zie sticker 285) is de Hymnophon een voorloper van de huidige platenspeler. Hij werd ook wel 'spreekmachine' genoemd. Een gepaste naam dus voor een winkel die lp's verkocht. Ook deze sticker behoort tot de klassiekers zoals die in de jaren vijftig en zestig gebruikelijk waren. Weinig opsmuk, zwarte letters op een witte achtergrond, met een strak kader er om heen.

In 'het huis der muziekvrienden' werd echter meer verkocht dan alleen langspeelplaten, zo blijkt uit een advertentie in de IJmuider Courant van 31 augustus 1956.


Alhoewel het assortiment voor het merendeel uit muziekgerelateerde apparatuur bestond, verkocht Hymnophon ook televisietoestellen en 'onderzetmeubelen'. Daarnaast kon je er ook terecht voor 'kleine muziekinstrumenten' en bladmuziek. Een mengeling van de radiowinkel die vinyl in het assortiment en de instrumenten-/bladmuziekwinkel die ook een paar bakken platen had staan.

Hymnophon zat midden in het centrum van Amsterdam, tegenover het Paleis op de Dam, achter het monument. De concurrentie moet moordend geweest zijn. In een interview somt Max Fijen, die bij V&D en de winkel van Jaap van Praag achter de toonbank stond, de winkels in het centrum op:
“In de Kalverstraat zat vlakbij de Dam de firma van Emden. Dan was er de Bijenkorf op het Damrak, in de Damstraat zat Hymnophon. Verderop op het Spui zat Bender, tevens pianohandel. In de Leidsestraat de Nieuwe Muziekhandel en in de Reguliersbreestraat Muziekhandel Centraal van Hans Kellerman."
In 1958 kwam daar ook nog een filiaal van Duyvené & Remmers op Damrak 25 bij.

Op het blog van Frits Jonker, medesamensteller van het boekje platenzaakstickers en platenzaakzakken dat mij inspireerde tot dit blog, staat ook nog een zak van Hymnophon.


In de beeldbank van het Stadsarchief Amsterdam is de winkel duidelijk zichtbaar op een foto van het begin van de Damstraat aan het eind van de jaren vijftig.

Het is jammer dat niet is terug te vinden hoelang de winkel bestaan heeft, maar eind jaren zeventig was de plaats van Hymnophon ingenomen door een Chinees restaurant.

woensdag 30 augustus 2017

Platenzaakstickers #285


Grammofoonplaten
De Pathefoon
Steenstraat 8
Oldenzaal

Op achterzijde hoes, Ian Gillan Band, LP, Child In Time, Polydor 2391 232A (Italië, 1976)

'De pathéphone is de Franse versie van de fonograaf. De naam wordt ook wel verbasterd tot Pathofoon of Pathafoon. Het is een van de volledig mechanische voorgangers van de grammofoonplatenspeler zoals die tot ver in de 20e eeuw werd gebruikt'. Zo is te lezen op Wikipedia. Typisch Frans om een eigen fonograaf te ontwikkelen, terwijl er al een is. De informatie is inmiddels bovendien achterhaald, aangezien de grammofoonplatenspeler ook tot ver in de 21e eeuw gebruikt zal worden. In ieder geval bij mij!

Het getuigt van historisch besef dat Harry Goorhuis zijn platenzaak in Oldenzaal naar deze voorganger van de huidige draaitafel vernoemde. De sticker die Hans Dinkelberg mij stuurde valt onder de klassieke platenzaakstickers: zwarte letters tegen een goudkleurige achtergrond, waarbij de naam van de winkel in een iets zwierig lettertype dan de andere informatie op de sticker. Bovendien hebben we hier eindelijk weer eens met een authentieke platenzaak te maken die geen andere waar in de winkel duldde, zoals radio's, wasmachines, piano's, videospelers of bladmuziek.

Harry en zijn vrouw Yvonne begonnen de winkel in 1980 in de Steenstraat en verhuisden later naar de nabijgelegen Deurningerstraat in het winkelcentrum In den Vijfhoek. Dat de sticker op een plaat uit 1976 zit, maakt duidelijk dat Pathefoon ook haar back catalogue op orde had. Eind mei 2006 verscheen op de website van Tubantia een bericht dat ook Pathefoon het bijltje er bij neer gooide. De rek was er uit en de leegloop in In den Vijfhoek was al eerder ingezet.

Harry's activiteiten op muzikaal gebied in Oldenzaal bleven niet beperkt tot het runnen van een platenzaak. In 1991 nam hij het initiatief tot het Oldenzaal Muzikaal Festival en was daar 21 jaar als drijvende kracht en voorzitter actief. In 2012 droeg hij de voorzittershamer over.

 Harry Goorhuis (rechts) en zijn opvolger bij Oldenzaal Muzikaal Festival Olaf Bos. Foto: Lars Smook. Copyright: Tubantia.

Na sluiting van de winkel werd Yvonne Goorhuis receptioniste bij de lokale Markt & Media. Toen die failliet ging begon zij een strijkservice genaamd Iron Lady.

Met dank aan Govinda Nigro, jarenlang vaste klant van Harry (toen die nog een snor had).

maandag 21 augustus 2017

Platenzaakstickers #284

Jean Remond
Disques - Radio
124, Avenue de Neuilly
Maillot 09-00
Parijs

Op achterzijde hoes, Aretha Franklin, 7", I Never Loved a Man, Atlantic 650 160 (Frankrijk, 1969)

Ook in Frankrijk verkochten radiowinkels singles zoals blijkt uit bovenstaande single die ik afgelopen zomer op een vide grenier in Toulon sur Arroux (71) op de kop tikte. Bovendien blijkt hieruit ook dat de plakbandsticker geen fenomeen was dat tot Nederland beperkt is gebleven. Een plaatsnaam is op de sticker niet te vinden, maar als er geen nadere specificatie op staat moet het wel Parijs zijn. En zo is het ook.

Op een lijst van Parijse muziekhandels tussen 1929 en 1950 die ik op internet vond, is de winkel van Jean Remond terug te vinden. Het betreft een hoofdstuk het boek Jean 'Django' Reinhardt: A Contextual Bio-Discography 1910-1953 Paul Vernon. De ondertitel maakt nieuwsgierig waar we hier mee te maken hebben. Het boek bevat een compleet overzicht van wat er van Django Reinhardt op muziekdragers is verschenen, een overzicht van foto's en dus ook een overzicht van muziekwinkels in Parijs.

Een oudere sticker op een blog over radio-uitzendingen van Opération Kangourou. Een klik op het labeltje 'Etiquettes' tovert nog veel meer platenzaakstickers tevoorschijn. Er is klaarblijkelijk een Franse pendant van mijn blog, die ongeveer ook gelijk met die van mij begonnen is. Onderstaande sticker is duidelijker ouder dan die op de Aretha Franklin single.


Jean bleek in het verleden ook nog bladmuziek en piano's verkocht te hebben. De afbeelding boven de naam van de eigenaar doet vagelijk denken aan een snor, wellicht die van de winkeleigenaar.

dinsdag 11 juli 2017

Platenzaakstickers #283

Muziekhuis De Harp
Marktstraat 12
Bolsward

Op achterzijde hoes, Various Artists, LP, drie x drie = 9, Stichting Collectieve Grammofoonplaten Campagne 1100 PR (Nederland, 1969?)

Afgelopen maandag werd ik weer verblijd met een pakketje van Erwin van Delden bestaande uit bestickerde platen, waaronder deze uit Bolsward. Daarmee komt is het behalen van de Elfstedentocht voor platenzaakstickers weer een stapje dichterbij gekomen.

Een sticker waar niets te veel op staat: naam en adres volstaan tenslotte. En dat alles in hetzelfde lettertype, met als enige franje de naam vet in kapitalen. Onderaan is het befaamde kartelrandje zichtbaar waar bij verkoop de gegevens om een nieuw exemplaar te bestellen afgescheurd werden.

Alhoewel de naam van het muziekhuis anders doet vermoeden werden bij De Harp ook orgels verkocht, zo is in een advertentie in de Nieuwe Leidsche Courant van 17 december 1977 te lezen. Het voorvoegsel Muziekhuis wijst er al op dat hier niet alleen vinyl verkocht werd. Dat was eerder een leuke bijverdienste naast de muziekinstrumenten en bladmuziek. Het hart zat bij de eigenaar echter op de goede plaats: de verkoop van de plaat drie x drie = 9 kwam ten goede aan het Bio-Revalidatiecentrum, waarbij de afkorting bio niet voor biologisch maar voor bioscoop staat. Daar werd toentertijd voor de voorstelling ook voor deze stichting gecollecteerd. Bij de plaat hoort eigenlijk ook nog 'een kleurplaat met de volledige teksten van de liedjes', maar die heeft Erwin waarschijnlijk zelf ingekleurd en die hangt nu bij hem thuis in de hal.

Op LinkedIn is nog een oudmedewerker van de winkel te vinden die van 1976 tot en met 1993 bij De Harp gewerkt heeft. De kans lijkt me groot dat ook het sluitingsjaar van de winkel was. Momenteel is op het adres een Kruidvatfiliaal gevestigd.

maandag 3 juli 2017

Platenzaakstickers #282


Snuggery
Disco Shop
Leenderweg 27
Valkenswaard
Telefoon 04902-6351

Op achterzijde hoes, Alice Cooper, LP, School's Out, Warner Bros. Records WB 56 007 (Nederland, 1972)

Een bekende opmaak uit de beginjaren van de platenzaaksticker: zwarte letters op een goudkleurige achtergrond. Toen eigenaar Ger begin jaren zeventig zijn platenzaak in Valkenswaard opende, waren daar al twee plaatsen waar je voor lp's en singles terecht kon, zo is in het onderstaande verhaal dat Johan Peels samen met de stickers instuurde, te lezen. Die eerste twee winkels horen tot het soort zaken dat met enige regelmaat in deze blog terugkomt: muziekwinkels die vooral instrumenten en bladmuziek verkochten en een witgoedhandel die ook wat vinyl erbij deed. Leuk voor de top-40-liefhebber, maar de echte muziekfanaat kwam in Valkenswaard pas aan zijn trekken toen Snuggery opende. Zou de naam voortkomen uit de bijnaam die Ger in Valkenswaard had of zag hij het zelf als een snugger idee een gespecialiseerde platenzaak te beginnen in deze gemeente onder de rook van Eindhoven, die in die tijd toch vooral bekend was door het kampioenschap achteruitrijden in DAFjes dat door de TROS werd uitgezonden.
De tweede sticker die Johan meestuurde dateert uit de jaren tachtig, toen Snuggery een nieuwe eigenaar kreeg, en laat een geheel andere opmaak zien. Toegevoegd is de afbeelding van een oude grammofoon. De winkel ging in de jaren negentig onder een derde eigenaar en een andere naam verder, maar redt het uiteindelijk niet.


Hieronder het enigszins geredigeerde relaas van platenverzamelaar en collega-auteur in Platenblad Johan Peels, verantwoordelijk voor de vaste rubriek De omgevallen platenkast.

 Snuggery Disco Shop (foto: Heemkunde Weerderheem, Valkenswaard)

'Valkenswaard kende in de jaren zestig twee zaken die vinyl als bijproduct verkochten. Bij muziekwinkel Galantie was je aan het goede adres voor gitaren, accordeons en bladmuziek en bij Pellemans voor witgoed. Daarnaast hadden ze natuurlijk het gedrukte exemplaar van de top 40 en vooral de reguliere singles en lp's want voor speciale items moest je toch naar Eindhoven. Dus als bijna 18-jarige was mijn vreugde groot toen begin jaren zeventig op de Leenderweg 27 Disco Shop Snuggery opende met een uitgebreide collectie vinyl. Veel spannende lp-hoezen en ongeorganiseerde stapels 45 toerenschijfjes keken je bij binnenkomst lonkend aan en ergens verscholen achter de discobar was de eigenaar druk en stilzwijgend bezig om stickers te plakken op de nieuwe aanwinsten. Met zijn lange haren en mooie volle zwarte baard leek hij sprekend op de drummer van Creedence Clearwater Revival. Het opstandig, ruige School's out van Alice Cooper dreef mij direct naar de platenzaak want dit was puberrevolutie ten top! Het meest opvallende naast de kleine goudkleurige Snuggery sticker op de achterkant, was dat de plaat verpakt zat in een roze doorzichtige damesslip die na 45 jaar nog steeds in gave staat is (was ik op mijn vinyl ook maar zo zuinig geweest). Bovendien kon je de lessenaar op de voorkant openklappen en zien wat Alice als stoute leerling daar allemaal in bewaarde. Ik meen dat de eigenaar Ger heette (Snug-ger-y?) maar hij is eind jaren zeventig wegens emigratie gestopt. Hij had de rare gewoonte de singles die uit de top- of tipparade verdwenen waren, met een dikke zwarte stift af te prijzen tot 2,50, 1,50 of 0,50 (gulden). Dat was leuk snuffelen maar leidde ertoe dat ik nu thuis in mijn singleverzameling Anarchy in the UK van the Sex Pistols heb staan (NL persing en nu vrij zeldzaam) met daarop een inktzwarte 1.00. Er kwam een andere eigenaar Jos en die ging werken met een grote oranje sticker maar vooral met een ouderwetse stempel die hij op de singles of – gelukkig – achterkant van de lp's zette. 

De progressieve en punkmuziek maakten plaats voor disco en eighties-muziek en veel deejays bezochten de zaak die geleidelijk ook meer cd's ging verkopen. In de jaren negentig ging het onder de naam Discor (inderdaad was Cor toen de eigenaar) verder om uiteindelijk op te gaan in de keten Musicstore die tien jaar geleden failliet het pand verliet. Nu zit er een winkel met golfartikelen en hangt er een groot bord in de etalage met daarop de tekst: wij verlagen gegarandeerd uw handicap! Wie weet gaan zij in de nabije toekomst toch ooit weer vinyl als bijproduct verkopen? '

Pierre Gouweloos heeft op zijn blog met afbeeldingen van verdwenen platenzaken nog een foto van de winkel staan. Schijnbaar in een overgangsfase nadat Musicstore failliet was gegaan, want de etalage ziet er niet echt uitnodigend uit.